Kategori: İsimlerin Anlamı

S harfi ile başlayan isimlerin anlamı - anlamları

İSİMLERİN ANLAMI – S HARFİ

S SAAD: (Ar.) Er. – Mutluluk, kutluluk. SAADEDDİN: (Ar.) Er. – Dinin uğurlu ve kutlu kişisi. – Türk dil kuralı açısından “d/l” olarak kullanılır. SAADET: (Ar.) Ka. – Mutluluk, kutluluk, bahtiyarlık. SABA: (Ar.) Er. – …
R harfi ile başlayan isimlerin anlamı - anlamları

İSİMLERİN ANLAMI – R HARFİ

R RABBANİ: (Ar.) Er. 1. Allahla ilgili. 2. Kendini bütün varlığıyla Allah’a teslim eden. Putçu inanıştan uzak, şalin amel işleyen, Allah’tan geleni kabul edip, O’nun dinine muhalif olana karşı çıkan. RABIT: (Ar.) Er. – Rabteden, …
P harfi ile başlayan isimlerin anlamı - anlamları

İSİMLERİN ANLAMI – P HARFİ

P PADİŞAH: (Fars.) – Hükümdar. PAHA: (Tür.) – Değer, fîat, eder, tutar. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. PAKALIN: (f.t.i.) Er. – Dürüst, doğru iyi tanınmış kimseler. PAKAN: (Fars.) Er. 1. Temizler, anlar. 2. …
Ö harfi ile başlayan isimlerin anlamı - anlamları

İSİMLERİN ANLAMI – Ö HARFİ

Ö ÖCAL: (Tür.) Er..- Yapılan kötülü­ğün acısını çıkar, öcünü al. ÖCALAN: (Tür.) Er. – İntikam alan. ÖDÜL: (Tür.) l Bir basan ya da iyilik karşısında verilen armağan. 2. Yarışma veya müsabakalarda bir tarafın, kazanana verdiği …
O harfi ile başlayan isimlerin anlamı - anlamları

İSİMLERİN ANLAMI – O HARFİ

O OBA: (Tür.) Er. 1. Çadırlarda yaşayan göçebe ailelerin meydana getirdiği topluluk. 2. Genellikle bölmeli göçebe cadın. 3. Yabancı. 4. Zeka ya da yetenekleri olağanüstü işler başaracak kadar üstün olan kimse, dahi. 5. Ova. OBUZ: …
N harfi ile başlayan isimlerin anlamı - anlamları

İSİMLERİN ANLAMI – N HARFİ

N NABİ: (Ar.) Er. 1. Haberci, haber veren. 2. Yüksek, yüce. 3. Büyük Türk şairidir. 17. asrın ikinci yarısında yaşamıştır. NABİA: (Ar.) Ka. – Yerden çıkıp fışkıran, kaynayan, akan. NABİYE: (Ar.) Ka. 1. Ulu, şerefli …
M harfi ile başlayan isimlerin anlamı - anlamları

İSİMLERİN ANLAMI – M HARFİ

M MACİD: (Ar.) Er. – Şan ve şeref sahibi olan kimse. İyi ahlaklı. Ulu. MACİDE: (Ar.) Ka. – (bkz. Macid). MAĞFİRET: (Ar.) Ka. – Allah’ın kullarının günahlarını bağışlaması, örtmesi. MAHBUB: (Ar.) Er. 1. Muhabbet olunmuş, …